Ceren mutfakta duruyordu, çikolatalı kekin kokusu havaya yayılıyordu. "Murat! Ben kremayı bitirirken sen masayı hazırlayabilir misin?" diye seslendi, sesi heyecanla parlıyordu. "Elbette! Sadece ben başlamadan önce tüm kremayı yeme!" Murat güldü, başını köşeden uzattı, gözleri yaramazlıkla parlıyordu. Ceren sırıttı, parmağında bir parça krema vardı. "Söz yok!" Parmağını yalayıp temizledi, ağzı şakacı bir sırıtışa dönüştü. Küçük toplantı için hazırlanırken Ceren midesinde bir çırpınma hissetti. "Sence pastayı beğenirler mi?" diye sordu, tabakları dikkatlice yerleştiren Murat’a bakarak. "Bayılacaklar. Sen her zaman en iyi tatlıları yaparsın!" diye cevapladı, yüzünde sıcak bir gülümseme belirdi. Arkadaşları geldiğinde kahkahalar odayı doldurdu. Ceren ve Murat gözlerini kocaman açarak dönerken "Sürpriz!" diye bağırdılar. "Vay canına, sizler!" Ceren ellerini çırparak gülümsedi. "Hadi yiyelim!" Pasta mideye indirildikten ve hediyeler açıldıktan sonra Murat Ceren’e doğru eğildi. "Şimdiye kadarki en iyi doğum günü mü?" diye fısıldadı, gözleri parlıyordu. "Kesinlikle," diye yumuşakça cevapladı Ceren, kalbi dolu dolu, birlikte başka bir güzel anı yarattıklarını bilerek.

Mail Adresiniz Görünmeyecektir. Lütfen Gerekli Yerleri Doldurunuz. *

*